فردای نو

دوست داشته ام را گفتم در وبلاگم بگذارم :

روزی زني نزد ابن سینا آمد تا کتابی به او هدیه کند.

ابن سینا دوست نداشت از او چيزي قبول كند اما نمی خواست دل زن برنجاند پس گفت :"من عهد کرده ام غیر از خدا از کسی چیزی قبول نکنم."
 زن گفت : " که ای شیخ من از تو تعجب می کنم، تو چرا این حرف را می زنی؟! غیری اینجا نیست، آن دستی که برای محبت دراز می شود، آن دست خداست"

من تصمیم گرفتم از زیر این خیابانها و از مترو شروع کنم که این روزها یک بار صبح و یک بار شب وقایعش را رصد می کنم .

اولا به نظر من حمل و نقل عمومی یکی از شاخصه های سنجش میزان پیشرفت یک کشور است و هر قدر این امر به سهولت ،سریع تر و ایمن تر انجام پذیرد قطعا می توان در رتبه ی بهتری آن را جای داد .

یادم هست زمانی یکی از دوستان ام که در لندن درس می خواند می گفت متروی لندن جای مناسبی برای فهم اقوام و ملل ساکن در انگلستان و انواع زبان های آنجاست .

گرچه در متروی تهران فقط یک بار در این مدت یک نفر اهل ژاپن دیدم و نمی توان گفت ملل مختلفی در آن تردد می کنند اما حتما می توان گفت که متروی تهران :

۱- آینه ی تمام قد اتفاقات اجتماعی و سیاسی تهران است .

۲- انعکاس لهجه ها و اقوام مختلف ایرانی است که معلوم است هجرت را آخرین راه نجات دیده اند و برای کار به تهران آمده اند .

۳- نشان دهنده ی نسبی سطح اقتصادی مردمی است که ازمترو استفاده می کنند .

۴ - بخوبی نشانگر این است که قربانی آخرین کینه ی سیاسی دولت به شهردار مردمی هستند که دولتمردان محترم سنگش را به سینه می زنند .  

و سر آخر نشانه ی خوبی برای فهم این است که شما در یک کلان شهر هستید . کلانشهری که مردمش به برخی قواعد زمخت کلانشهر نشینی عادت کرده اند . صبر مردم در این ازدحام . دم بر نیاوردنشان در این تعلل (ظاهرا) عمدی رانندگان مترو و گهگاه و زبانم لال استفاده از وقت در حال به هدر رفتن در مترو با مطالعه و گوش دادن موسیقی و سخنرانی .

. . . به این میگن یک تجربه ی زیر خاکی !

جهت اطلاع دوستان ایشان مجلس وعظی با حضور این عالم فرزانه در

حسینیه مرحوم محمد تقی بجنوردی

واقع در مشهد . خیابان امام خمینی . کوچه سجادی . سجادی 4 .

زمان : از روز یکشنبه (88/5/11) لغایت جمعه (88/5/16)

صبح ها از ساعت 5:45 لغایت 7 برگزار خواهد بود

...خانمها هم می توانند تشریف فرما شوند ...

داستان کوتاه : آب پاشی

کسی را دیدند که زیر باران ،ابریق (آفتابه)بدست گرفته و به عادت هر روزه جلوی دکان خویش آب 

می پاشد . به وی گفتند : " این چه کارسخیفی است زیر باران ؟! " پاسخ داد : " مشتری به آب پاشی من به دکان وارد شود نه به آب پاشی آسمان "

، از مردم دنيا سوالي پرسيده شد و نتيجه آن جالب بود

سؤال  از اين قرار بود: نظر خودتان را راجع به راه حل كمبود غذا در  ساير كشورها صادقانه بيان كنيد؟

 و جالب اینکه كسي جوابي نداد 

چون در آفريقا كسي نمي دانست 'غذا' يعني  چه؟

در آسيا كسي نمي دانست 'نظر' يعني چه؟

در اروپاي شرقي كسي نمي دانست 'صادقانه' يعني چه؟

در اروپاي غربي كسي نمي دانست 'كمبود' يعني چه؟

و در آمريكا كسي نمي دانست 'ساير كشورها' يعني چه؟

داستان کوتاه : مانده

هنوز در نیمه باز بود که سرش را از لای در داخل کرد و گفت : " من می رم ساعت ۸ برمی گردم حاضر باش با هم بریم قدم بزنیم . . .  بارون قشنگی میاد حیفه که . . . "

و دو سه بار درست مثل همیشه  دستش را به علامت خداحافظی باز و بسته کرد و رفت .

الان درست هشت سال و چهار ماهه که من حاضرم اما او هنوز برنگشته است .  

ته مونده ی نونای سفره  دیشب رو که ریز ریز کرده بود و کمی از برنجای سفره ی سحری رو قبل از رفتن به مدرسه روی طاقچه ی پشت پنجره ریخت .

هر روز وقتی از مدرسه برمی گشت پشت پنجره رو نگاه  می کرد که ببینه کبوترا و  گنجشکا غذاهایی رو که براشون ریخته خوردن یا نه ؟

اما چند روز بود که همه نون ریزه ها و برنجا ، همون طوری مونده بود و از شدت آفتاب خشک خشک شده بودن .

صدای رادیو بلند شد : ربنا لا تزغ قلوبنا . . . بعد اذهدیتنا . . .

همه داشتن سفره افطار رو پهن میکردن . یکی خرما توی بشقاب می چید . صدای زیر لب مادر که در حال آش ریختن توی کاسه ها برای همه مریضا و گرفتارا دعا میکرد به گوش می رسید . نون تازه ای که پدر خریده بود کنار پنیر تبریزی و سبزی چشمک می زد . . . : اذان مغرب به افق مشهد . . . الله اکبر . . .

. . . مادر به همه خرما تعارف کرد . لحظاتی بعد ، مو قعی که همه منتظر بودن تا چایی ریخته بشه ، صدای ممتد و خفیف : تیک ، تیک ، تیک ، به گوش می رسید .

بلند شد . پشت پنجره رفت . . .

چند تاکبوترسفید قشنگ و چهار پنج تا گنجشک کوچولو پشت پنجره مشغول خوردن نون ریزه ها و برنجا بودن . . .

. . . خندید : پس درست فهمیده بودم : پرنده ها هم روزه میگیرن . . .

طرح ضربتی بهساز یکی از منحصر به فرد ترین و سنگین ترین طرحهای شهری است که در نوع خود در کشور بی نظیر است . شهرداری مشهد بر آن شده تا با کمک دانشجویان معماری و شهرسازی که در دانشگاههای مشهد در حال تحصیلند پیاده روها نور پردازی کف سازی و مبلمان شهری ۴۰ معبر (خیابان ) مشهد را بهسازی کند و دانشجويان پس از ارائه طرح براي بهسازي محيطي اين معابر بر اجراي آن توسط شهرداري نيز نظارت داشته باشند . این طرح حواشی بسیاری داشته و دارد و شاید در ابتدا گمان نمی رفت با چنین کار سنگینی مواجه شویم . البته حمایتهای بی دریغ شهردار مشهد از این طرح موجب دلگرمی است اما همینکه یک سر طرح به دانشجویان بر می گردد مشکلات خاصی را برای آن ایجاد کرده است . از آن جمله نوع پوشش دانشجویان است که به هر حال با ضوابط اداری شهرداری همخوانی ندارد و دائما در این مورد با بخشهای نظارتی شهرداری مذاکره داریم . خوب است دانشجویان هم بپذیرند که در محیط کار نه می شود و نه میتوان با لباس عادی یا میهمانی ظاهر شد و این هنرمندی آنها خواهد بود اگر بتوانند با همین محیط (که البته اشکالات فراوان اداری و تخصصی هم دارد ) سازگاری بیشتری پیدا کنند به امید اصلاحات و به امید خدمت به مشهد . این ۴۰ خیابان نیز تنها برای نمونه و پایلوت آغاز شده و شهرداری قصد دارد این جهاد بهسازی را در مشهد ادامه دهد . به طوری که از هم اکنون برای ۴۰ خیابان بعدی نیز مکاتبات شهرداريهاي مناطق آغاز شده است . دانشجويان نيز كه متاسفانه تا كنون چندان مورد اعتماد مديريت شهري واقع نشده اند همه توان و تخصص خود را بكار گرفته اند . مديران عالي شهرداري نيز از اين طرح و عملكرد ماها در ستاد طرح ضربتي بهساز راضي به نظر مي رسند . معاونت ستاد در اين طرح با من است و من به این طرح خیلی خوش بینم و احساس بسيار خوش آيندي دارم از اينكه فرصت عالي اي فراهم شده تا بتوانم به مشهدي كه خيلي بيشتر از اين بايد زيبا باشد و خيلي بهتر از اين پذيراي توريست و زائر باشد خدمتي در خور بكنم . احساس اينكه ميتواني براي شهرت و براي مردمت مفيد باشي را قبلا به اين شيريني تجربه نكرده بودم . خدا كند كارمان به سامان و مطلوب به انجام رسد .

. . . وقتی در خلا باشی منتظر حادثه ای نیستی . . . وقتی در خلا باشی برایت بی مهری دوستان ۱۵ ساله هیچ بلکه شیرین است . . . وقتی در خلا باشی از قضا از تنهائی بیشتر از جمع حض می بری . . . وقتی در خلا باشی آدمها برایت اصالتی ندارند . . . مفاهیم اصالتهای عمیقی پیدا میکنند . . . وقتی در خلا باشی از کتاب بیزار می شوی . . . وقتی در خلا باشی محبوب معنا ندارد  . . . وقتی در خلا باشی گرما و سرما بازیچه ایست برایت . . . وقتی در خلا باشی از اینکه آدمها خیال کنند دارند از تو بهره می برند خیلی خشمگین نمی شوی . . . وقتی در خلا باشی داشتن یا نداشتن . . . خوردن یا نخوردن . . . خوابیدن یا نه  . . . طعم گس یکنواختی دارد برایت . . . وقتی در خلاباشی همه چیز برایت خالی از ارزش . . . خالی از بها . . . خالی از وزن . . . خالی از اهمیت . . . خالی از احترام . . . خالی از وجوب . . . خالی از حرمت . . . و خالی از کرامت و عظمت خواهد شد . . . وقتی در خلا باشی . . . بهترین کلام که میشنوی . . . همین شب بخیر دم خواب است . . . که شاید فردا از خلا به جهانی دیگر بخزی . . .